Szczelina odbytu
CZYM JEST SZCZELINA ODBYTU?
to wąskie pęknięcie kanału odbytu lub owrzodzenie błony śluzowej tej okolicy. Jest to dość częste schorzenie proktologiczne i występuje najczęściej u Pacjentów pomiędzy 30 a 50 rokiem życia. Przyczynami powstawania szczeliny odbytu mogą być zaparcia, biegunki, zakażenia gruczołów odbytowych czy niedokrwienia zwieracza odbytu.

OBJAWY:
silny ból, utrzymujący się od 30 min do kilku godzin po defekacji
sącząca się wydzielina z odbytu
krwawienie
swędzenie, pieczenie

Szczelina odbytu dzieli się na dwa rodzaje: ostrą, która jest świeżym uszkodzeniem, jednak nieleczona może przejść w formę przewlekłą. Może współwystępować także z chorobą Leśniowskiego-Crohna, białaczką, kiłą, gruźlicą, oraz zakażeniem wirusem HIV.

LECZENIE:
Przed postawieniem diagnozy lekarz zbiera wywiad, a następnie odbywa się badanie proktologiczne (per rectum). Na początku stosuje się zazwyczaj leczenie zachowawcze, farmakologiczne a później operacyjne (przy nawrotach choroby). Metody te mają poprawić ukrwienie anodermy kanału odbytu i doprowadzić do regeneracji błony śluzowej.
W pierwszej kolejności poleca się zmianę nawyków żywieniowych na te bogate w duże ilości błonnika. Pomoże to w znacznym stopniu z występowaniem zaparć. Pacjent powinien stosować również nasiadówki w temp. ok.40 stopni oraz leki i maści zmniejszające napięcie zwieracza wewnętrznego odbytu. W leczeniu farmakologicznym stosuje się leki ułatwiające wygojenie szczeliny odbytu (maści nitroglicerynowe) a także tzw. blokery kanału wapniowego.

TOKSYNA BOTULINOWA
Lekarz wprowadza preparat za pomocą cienkiej igły, który powoduje znaczne zmniejszenie napięcia zwieracza. Po zabiegu Pacjent może wrócić od razu do domu. Efekt utrzymuje się do kilku miesięcy i można go powtórzyć. Pełne wyleczenie tą metodą stanowi ok.75 do 90% chorych. W przypadku nawrotu choroby stosuje się również metodę operacyjną: sfinkterotomię, która polega na przecięciu włókien zwieracza wewnętrznego.

UMÓW SIĘ NA WIZYTĘ